Eldad Kedem onderzocht de politieke, esthetische en ethische aspecten van de Israëlische cinema, in het bijzonder films over de kibboets. Hij stelt dat eerder onderzoek naar de Israëlische cinema sterk onder invloed stond van postmarxistische en postkoloniale theorieën. Hierdoor bleef het interpretatieve discours  beperkt tot een interpretatie van de ideologische betekenis van de filmbeelden en lag de focus uitsluitend op de politieke implicaties van deze representaties.  Kedem  gebruikt deze benaderingen en ontwikkelt van daaruit een nieuwe methodologie geïnspireerd op het werk van Gilles Deleuze en Felix Guattari. Aan de hand van  vijftig films over de kibboets gemaakt tussen 1930 en 2006 kijkt hij voorbij concepten als ideologie, hegemonie, ballingschap en Oost-West. Los van de context richt hij zich op ongevormde en ongeorganiseerde ervaringen, affecten en wensen die een rol spelen in Israëlische films en cultuur.