De Oranjedynastie speelt dankzij een wijdvertakt netwerk al eeuwenlang een belangrijke rol in de Nederlandse politiek. De eerste prins die daarmee een grote naam opbouwde, was stadhouder Willem III (1650-1702). Naar verluidt zou hij op grote schaal tussenpersonen hebben gebruikt om overal invloed uit te oefenen. Coen Wilders toont als eerste hoe die tussenpersonen te werk gingen. Een van zijn opvallendste conclusies is dat niet Willem III, maar de tussenpersonen de touwtjes vaak stevig in handen hadden doordat de prins zich voortdurend liet informeren door deze uit eigenbelang handelende bestuurders. Doordat over de werkelijke invloed van de Oranjes meestal weinig bekend is, krijgt het beeld van hun machtspositie soms mythische proporties. Zo zou Willem III dankzij verregaande bevoegdheden de provincie Utrecht volledig in zijn greep hebben gehad, hoewel dat nooit gedegen is onderzocht. Aan de hand van uniek bronnenmateriaal toont Wilders hoe de verhoudingen achter de schermen werkelijk lagen. Vaak kon Oranje bijvoorbeeld bij benoemingen niets anders doen dan de adviezen opvolgen van tussenpersonen, die zo de carrière van hun vrienden en verwanten stimuleerden.